Pooh-story

2005/Sep/15

มีคลิปหมีมาฝากอีกแล้วค่ะ
นี่คือคำว่าห้ามจับในเวอร์ชั่นหมี

คำว่าฮ้ามจับนี่พักนี้เป็นคำฮิตของหมีเลยค่ะ
เวลาจะไปเล่นอะไรที่แม่ให้เล่นก็มาก่อนเลย ฮ้า...มจับ
พอพูดเสร็จก็จับทุกที

ฮ่วย

เอ๊...บอกว่าฮ้า...มจับ

เมื่อคืนวันอังคาร
แม่กระเตงหนูไปงานศพอาจารย์ที่ทำงานที่เดียวกับแม่

พาเด็กเล็กขนาดหนูไปงานศพ
หลายคนคงบอกว่าไม่ดีนัก

แต่แม่งกน่ะ

งกเวลาที่จะได้ใช้กับหนู
เลยกระเตงกันไปดีกว่า

ถามคุณยายแล้ว คุณยายก็บอกพาไปเหอะนี่นะ

ส่วนใหญ่แขกที่ไปในงานคืนนั้นก็รู้จักทั้งแม่และหนูอยู่แล้ว
เพราะคืนนั้น ที่ทำงานของแม่เป็นเจ้าภาพ

ตอนแรกน่ะคิดว่าจะสบาย เพราะมีคนช่วยเล่นกับหนูเยอะเชียว
แต่ปรากฏว่าฝนตก


ทำหน้าตล๊ก :D

แล้วมันลำบากตรงไหน

ก็ลำบากตรงที่หนูติดใจการเอาหัวเข้าไปรองน้ำฝนที่ไหลจากหลังคาเข้าเต็มเปาน่ะสิ

ตอนแรกแม่ก็ห้ามอยู่หรอก
แต่หลังๆ เลย เว้ย ไม่ห้ามแล้ว
อยากเล่น เล่นโลด
เตรียมเสื้อผ้ามาสำรองชุดนึง
สาแก่ใจแล้วค่อยเปลี่ยนแล้วกัน

(เดาว่าคงมีคนในงานคิดว่าแม่ไม่ดูแลเอ็งแหงๆ
ปล่อยให้ลูกเปียกอยู่ได้

ชิ ถ้าแม่ห้ามได้ แม่ห้ามไปแล้วล่ะ)

ทีนี้เล่นเท่าไหร่ๆ แม่ก็ไม่เห็นว่ามันจะสาแก่ใจเอ็งซักที
ในที่สุดเลยต้องใช้กำลังหิ้วมาเปลี่ยนเสื้อผ้า

ฮือ เลยได้ผจญฤทธิ์หมีอาละวาดเลยง่ะ

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว
แม่ต้องอุ้มหนูไว้ตลอดเลย
เนื่องจาก ฝนยังไม่หยุดตกซักที
ถ้าปล่อยหนูลง มีหวังได้เปียกอีกรอบ

เฮ้อ....

แค่ลำพังอุ้มเอ็งเฉยๆ ก็ปวดเอวจะแย่แล้ว
นี่เอ็งยังไม่ยอมอยู่นิ่งๆ อีกต่างหาก
แปลงร่างจากหมีเป็นปลาไหล
ใช้วิชาถอดกระดูก ทำตัวอ่อน
พยายามจะเล็ดรอดลงจากแม่ให้ได้

กว่าฝนจะหยุดตก
และแม่ปล่อยให้หนูไปเล่นได้อีกครั้ง

แม่ก็แทบจะถอดกระดูกตามหนูไปด้วยแล้วนั่น


รดน้ำต้นไม้ หรือรดน้ำตัวเองฟะนั่น


ยังดีที่ระหว่างนั้นมีช่วงยอมอยู่นิ่งๆ ให้แม่บ้างนะ
ได้ปีกไก่ ๒ ปีกมาใส่มือให้แทะเล่น
เลยพอจะเพลาๆ อาการหมีคลั่งไปได้บ้าง

เวลาพาหนูไปเจอคนนู้นคนนี้ทีไร
แม่แทบอยากทำป้ายแขวนติดตัวหนูไว้ว่า

ห้ามให้อาหารก่อนได้รับอนุญาต (จากแม่)

ว้าย...
ออกแนวป้ายในสวนสัตว์ไปมั้ย

แม่หงุดหงิดน่ะ
ถ้าของที่เอาให้หนูกิน มันเหมาะสมกับเด็กๆ แม่จะไม่ว่าอะไรเลย
นี่อะไร บางคนยื่นแก้วเป๊บซี่ให้ซะงั้น

ไม่พอนะค๊า ลูกอมอีกเหมือนกัน
ว้อย ไม่กลัวติดคอตายมั่งรึไง

คิดอะไรอยู่ฟะเนี่ย
ไม่เข้าใจเล้ย


เละตุ้มเป๊ะ - -"

เห็นคนรอบข้างเป็นแบบนี้
แม่เลยชักงงๆ ว่าแม่เป็นบ้าไปคนเดียวรึเปล่า
คนอื่นเค้าให้เด็กๆ กินกันเป็นปรกติหรือยังไง
แม่ซีเรียสกับเรื่องนี้เกินไปเหรอ

มันใจร้ายมากเหรอที่ไม่ให้หนูได้กินขนมหวานๆ ที่ไม่จำเป็นน่ะ
แม่โหดมากเหรอ ที่ผลักน้ำอัดลมออกจากชีวิตหนู

(เออ ... ถึงแม่จะกินก็เหอะ
เคยได้ยินมั้ย ทำเหมือนที่แม่สอน ไม่ใช่ทำอย่างที่แม่ทำน่ะ)

หรือมาตรฐานของแม่มันแปลกกันแน่นะ

เฮ้อ....


เอ้า ไม่เปียกก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว

ในงานมีเด็กๆ หลายคนครับ
มีลูกชายอาจารย์คนนึงชื่อ น้องตุง

น้องตุงน่าจะแก่กว่าหนูซักปี - ๒ ปีมั้ง

แม่เห็นน้องตุงแล้วแม่เลยชักหวั่นใจว่าเด็กผู้ชายต้องเป็นแบบนี้ทุกคนมั้ยเนี่ย

อย่างหนูเดินของหนูอยู่ดีๆ
น้องตุงก็วิ่งมาผลักซะงั้น
ดีที่เอ้งน่ะรากฐานมั่นคง เลยไม่ถึงกับล้ม
แค่เซๆ แค่นั้นแหละ
(แม่แอบคิดในใจว่า หนูน่าจะหันไปบอกน้องตุงว่าแค่เนี้ย จิ๊บๆ :P)

หรือ

เอาไดโนเสาร์พลาสติกตัวใหญ่ๆ มาตีหนู

เอ่อ แม่ก็งงไปดิ

แต่ไม่เข้าไปยุ่งนะ
เพราะแม่ว่าเด็กๆ เล่นกัน มันอาจจะมีแบบนี้บ้าง
ถ้าอยู่ในขอบเขตที่ไม่รุนแรงจนน่ากลัว
แม่ว่าหนูก็ควรจะได้รู้จักกับเหตุการณ์แบบนี้บ้าง

อีกอย่าง

หนูน่ะ อยู่ในบ้านที่มีแต่ผู้ใหญ่
ไม่มีเด็กๆ เลยทำให้หนูไม่ได้เล่นกับเด็กวัยใกล้เคียงกันเลย

ไปอยู่ที่ร้านกับป๊ะป๋า
หนูก็เจอแต่พี่ๆ โตๆ ไปอีก

แม่เลยไม่แน่ใจว่าถ้าหนูเจอกับเด็กวัยใกล้ๆ แล้วจะเป็นไง

ตอนพี่ตุงเอาไดโนเสาร์มาตีหนู
หนูไม่ทำอะไรนะ
แม่ว่าคงไม่เจ็บเท่าไหร่
แต่เห็นหนูยืนนิ่งๆ ทำหน้างงๆ
อารมณ์ ใครเนี่ย แล้วอะไรเนี่ย

แต่ไม่มีทีท่าอยากจะทำอะไรกลับ
อันนี้แม่ว่าคงเพราะมันยังไม่ถึงวัยที่หนูจะโต้ตอบ (รึเปล่า?)

เท่าที่แม่สังเกต
ตอนนี้หนูไม่ค่อยสนใจเด็กวัยเดียวกันหรือไล่ๆ กันเท่าไหร่ครับ
ชอบเล่นกับพี่ๆ ที่โตกว่าไปเลย

ถ้าเจอเด็กๆ วัยเดียวกัน
หนูจะมองๆเค้าแค่นั้น
เข้าไปเล่นใกล้ๆ แต่ไม่ได้เล่นด้วยกันน่ะครับ

ฝ่ายตรงข้ามก็ทำเหมือนกันล่ะ คือจดๆ จ้องๆ กันอยู่แบบนั้น
ให้เล่นด้วยกันก็ไม่เล่นนะ

ก็แปลกดี


หนอย...ถ่ายรูปกับแม่ทำหน้าดีๆ สิยะ

แม่เห็นบางอย่างที่พี่ตุงทำแล้วก็กังวลนิดๆ
(แม่ว่าประสาคนเป็นแม่นี่หาเรื่องมากังวลได้เรื่อยๆ เนอะ)

ลูกชายนี่จะว่าไป มันก็มีเรื่องให้คิดอยู่เยอะเหมือนกัน
(เพศไหนมันก็ต้องคิดทั้งนั้นล่ะ แม่เอ๊ย)

แม่อยากให้หนูเข้มแข็ง แต่ไม่ก้าวร้าว
ปกป้องตัวเองได้ แต่ไม่ใช่รังแกคนอื่น
ผู้ชายน่ะลูก ไม่ต้องแสดงความแมนนนนนนมาก
(แบบเดินเบ่งกล้ามมาในระยะสามร้อยเมตร)
มันก็เป็นผู้ชายได้เหมือนกันนะ

ตอนนี้หนูคงยังไม่เข้าใจนัก
เอาไว้อีกหน่อยเราคงได้คุยเรื่องนี้กันอีกทีนิ


จุ๊บกันน๊า :D

ทิ้งท้าย

เดี๋ยวนี้เวลาออกข้างนอก
แม่ไม่ได้ใส่ผ้าอ้อมสำเร็จให้หนูแล้วนะ
ยกเว้นว่าเราต้องนั่งรถเป็นระยะทางไกลๆ ซึ่งไม่สะดวกต่อการพาหนูชิฉี่

หนูบอกแม่ว่าชิฉี่ และให้แม่พาไปฉี่ได้บ่อยขึ้นแล้วนะครับ
มีอยู่ ๒ อย่าง
แม่จะคอยถามหนูเรื่อยๆ ว่าปวดฉี่มั้ย
แล้วก็คอยพาไปฉี่ตามระบะห่างอันสมควร (นั่นคือแม่ไม่ลืม)

วิธีนี้ บางครั้งแม่พาไป
หนูก็ฉี่แบบพอให้แม่ชื่นใจแค่นั้น
(บ้าเหรอแม่ ชื่นใจกะฉี่ลูกเนี่ย)

หรือ

หนูบอกแม่เองว่าชิฉี่
แล้วแม่ก็พาไปฉี

ถ้าแบบนี้หนูจะปวดจริงๆ แล้วก็ฉี่แบบจริงจังด้วย

สถิติกางเกงเปียกของหนูน้อยลงเรื่อยๆ ครับ
แม่ล่ะดีใจ เพราะค่าผ้าอ้อมเดือนนึงมันก็เอาเรื่องเหมือนกันนา

นอกจากนี้ หนูบอก อุอุ (อึอึ) ได้เองแล้ว

บางทีก็ไม่บอกอึนะ
แต่ตด

ตดแล้วก็บอก ตด .... ปู๋
ตามด้วย เหม็นๆ พร้อมท่าประกอบคือเอามือปัดๆ ตรงจมูก

กร๊ากกกกกกกกก

ทั้งกิริยา เสียงและภาพมาหมดเลยนะ

ใครสอนฟะเนี่ย

พอหนูบอกแบบนี้
หนูจะตามด้วย อุอุ ครับ
มาคำนี้ล่ะ แม่พาไปนั่งกระโถนได้เลย
ไม่มีพลาดหรอก

:D


2005/Sep/13

มีคลิปหมีโดนแม่แกล้งมาฝากค่ะ
อิอิ ในคลิปแม่ถามพูห์ว่า พูห์กินไรครับ
หนูตอบ ลองจอง (มาจากลองกอง)
พอแม่บอกให้ธุครับ หนูเลยหมดความอดทนฮ่ะ
ที่หมดนี่ไม่ใช่อะไร แม่ถามอยู่นั่นแหละ
ไม่ให้กินซักที ก๊ากกกก :D

กด shift ค้างแล้วคลิกเพื่อเปิดหน้าต่างใหม่เลยค่ะ
หมีโดนแกล้ง :P

ส่วนคลิปนี้
เป็นอารมณ์ประมาณว่า
แม่เนี่ย เมื่อไหร่จะให้กินซักที
พอแม่บอกธุจ้า หนูเลยตบมือแทน
แถมตบแบบสักแต่ว่าตบๆ ไปด้วยนะ
ก๊ากกกก

หมีตบมือ



ส่วนคลิปนี้เป็นเวอร์ชั่นที่แม่หลอกล่อให้หนูธุครับได้สำเร็จ
แหม กว่าจะถ่ายได้
แม่หมดลองกองไปครึ่งโลได้มั้งนั่น

กด shift ค้างแล้วคลิกเพื่อเปิดหน้าต่างใหม่เลยค่ะ
หมีธุครับ :)

แม๊...แกล้งลูกนี่หนุกดีจริงวุ้ย :D


ปล.ที่เอาคลิปขึ้นก่อน
เพื่อจะได้รอโหลดระหว่างอ่านคร้าบ :)

ฮือ...

ช่วงนี้แม่เบื่อเพลงชาติมากเลยครับ

ไม่ใช่แม่ไม่รักชาติอะไรหรอก

แต่การร้องเพลงชาติวันละไม่ต่ำกว่า ๒๐ รอบนี่
ถ้าไม่เบื่อก็ไม่รู้จะว่าไงแล้วเฟ้ย

ถ่ายตอนเช้าๆ แสงมันเลยออกมาส้มๆ

ด้วยความคลั่งไคล้ใน ธงๆ ของหนูนี่แหละ

แม่เคยเล่าไปแล้วว่าหนูชอบธงๆ ม๊ากกกกก
(หมายถึงธงจริงๆ นะ ไม่ใช่ตลก)

ถ้าเพลงชาติไทยในทีวีขึ้นเมื่อไหร่
ไม่ว่าหนูจะอยู่มุมไหนของบ้าน
ถ้าได้ยินเสียงเป็นต้องเดินลิ่วๆ มาคอยดูอยู่หน้าทีวี

เอ่อ จริงๆ แม่ไม่อยากให้หนูดูทีวีเท่าไหร่หรอกนะ
แต่เห็นแววตาปิ๊งปั๊งตอนเห็นธงแล้วเลยต้องจำยอม ^^'

กินสาลี่เป็นของหวานหลังข้าวเช้า
(เอ่อ...กินให้มันเรียบร้อยหน่อยได้ม้ายย)

หนูเรียกเพลงชาติไทยว่า ธงๆ ครับ

ตอนแรกคงนึกว่ามีแต่ทีวีที่ร้องเพลงนี้ได้
แต่พอแม่ร้องให้ฟังไปรอบนึง
หนูเลยค้นพบว่าจริงๆ แล้วหนูมีธงๆ ส่วนตัวด้วย

ฮือ...หลังจากนั้น

หนูเลยรีเควสท์เพลงชาติจากแม่ประจำเลยง่ะ

อย่างเวลาจะเข้านอน

แม่ถามร้องเพลงมั้ยครับ

หนูก็บอก ธงๆ

ถ้าแม่เฉไฉไปร้องเพลงอื่นที่ไม่ใช่เพลงชาติ

หนูจะย้ำเป็นแผ่นเสียงตกร้องอยู่นั่นแหละ

ว่า ธง ๆๆๆๆๆๆ

บ้านไหนเค้าร้องเพลงชาติตอนนอนกันมั่งฟะเอ็ง

ชีวิตฉันเดินมีหมาตามไป จะเดินหนใดมีหมาตาม :P